Vorig jaar speelde de uit Stockholm afkomstige Tove Lo haar eerste Nederlandse show in de Melkweg. Op 8 maart 2017 doet deze electropopprinses de Max opnieuw aan tijdens haar Lady Wood-tour. Ze wordt deze avond vergezeld door het Nieuw Zeelandse duo BROODS.
De voorverkoop start vrijdag 28 oktober om 10:00 uur.
Foto: Tove Lo @ Lowlands 2015
Olivia Hally en Pepita Emmerichs zijn Oh Pep! Een folkpopduo uit Melbourne, Australië die elkaar op de kunstacademie leerden kennen. Het duo groeide sinds 2011 uit tot een volledige band dat gebruikt maakt van bluegrass instrumenten als banjo, dobro, viool, mandoline, bouzouki, contrabas en gitaar. Ter promotie van hun debuutalbum ‘Stadium Cake’ stonden Olivia en Pepita gisteren zonder band in de bovenzaal van Paradiso. Ben Harper, die in de grote zaal speelde, werd vriendelijk bedankt als support waarna een wonderschoon optreden volgde.
Na afloop van het optreden van Regina Spektor in de grote zaal, treden de zusjes Lily and Madeleine (Jurkiewicz) op in de kleine zaal van Paradiso. Zij debuteerden in 2013 met prachtige folkmuziek met bezwerende samenzang. Inmiddels hebben ze hun derde, meer poppy, album uitgebracht, ‘Keep It Together’. Twee jaar geleden stonden de zusjes ook al in de kleine zaal. Toen nam Madeleine de zang grotendeels zelf voor haar rekening omdat Lily last had van een keelontsteking. Deze avond kan dan ook alleen maar nóg mooier worden.
Foto: Lily and Madeleine, Paradiso 2014
Vandaag heeft Crossing Border het blokkenschema bekend gemaakt. En al is het altijd jammer, aan overlappingen ontkom je bijna nooit op festivals. Op de vrijdag zijn daar bijvoorbeeld Sarah Neufeld en Emiliana Torrini 0f Gwenno en Xenia Rubinos die rondom dezelfde tijd spelen. Maar misschien nog wel bezwaarlijker is dat op de zaterdag de voordracht van PJ Harvey tegelijkertijd met het optreden van Angel Olsen plaats vindt. Lastige keuzes dus voor de betere puzzelaars. Succes!
Het Crossing Border festival vindt plaats van 2 – 6 november op diverse locaties in Den Haag.
Blokkenschema Crossing Border 2016
Zondag vond de tweede halve finale van de Amsterdamse Popprijs plaats in de bovenzaal van Paradiso. Nadat de eerste halve finale was gewonnen door Mademoiselle ging deze middag de eerste plek naar Anna-Rose Clayton. Wildcards waren er voor Ann White, Jagd, Yasmine en Phoam. Zij zullen gaan strijden in de finale op 10 december in de Oude zaal van de Melkweg.
Na een fantastisch optreden eerder dit jaar op Down The Rabbit Hole stond PJ Harvey gisteren in de Heineken Music Hall met een grotendeels identieke set. Veel materiaal dus van de laatste twee albums ‘Let England Shake’ en ‘The Hope Six Demolition Project’. Weinig verrassend voor degene die er ook in Beuningen bij waren, maar zeker niet minder indrukwekkend. Polly Jean heeft nog steeds een enorme kracht in haar stem en pakt de hoge noten met hetzelfde gemak als de lage. Daarbij ondersteund door een zeer strak spelende band vol gelauwerde muzikanten waaronder John Parish en Mick Harvey. Tussen de nummers door is het op het applaus na doodstil in de zaal, een mobiele telefoon in de lucht valt amper te ontdekken. De muziek wordt geabsorbeerd. Liefhebbers van het oudere werk kunnen hun hart ophalen met het overweldigende ‘50ft Queenie’, ‘Down By The Water’ en ‘To Bring You My Love’. PJ Harvey heeft in de loop der jaren al heel wat muzikale gedaanteverwisselingen ondergaan en dat is ook wat haar zo interessant houdt en elk concert de moeite waard om te gaan. Een fenomenaal artiest!
Tijdens Eurosonic zoemde het al rond de Brits-Kosovaarse zangeres Dua Lipa. Vijf singles verder (het debuutalbum moet nog uitkomen) is haar sterrenstatus explosief gestegen. Voor haar eerste, en misschien wel enige, clubshow in Nederland vlogen de kaarten de deur uit en vanaf 6 uur ’s morgens zitten de eerst fans dan ook al gewapend met slaapzak, poncho’s en paraplu’s voor de deuren van Paradiso te wachten. Dua Lipa kon het wel waarderen en liet ’s middags pizza’s bezorgen voor de trouwe menigte.
Verscholen in het donker, achter op het podium, een band. De open ruimte is voor de 21 jarige Dua Lipa zelf die dansend heen en weer beweegt. Geen dansers of andere showelementen die de aandacht van haar en de muziek af kunnen leiden. En dat is dapper, of financieel gewoon nog niet haalbaar? Feit is dat de show na een tijdje toch wat saai wordt om naar te kijken. Muzikaal zit het verder wel goed. De ‘dark pop’, zoals ze zelf haar muziek omschrijft is op zich niet heel vernieuwend, maar ze heeft genoeg frisse, pakkende liedjes om heel groot te gaan worden. Haar warme stem en uiterlijk zullen daar verder zeker aan bijdragen. De grote zalen lonken en dan zou zomaar het hele circus wel eens van stal gehaald kunnen worden.
‘Arches’ is het laatste wapenfeit van de Gentse An Pierlé. Het eerste deel van een tweeluik waarvan ‘Cluster’ dit najaar zal moeten verschijnen. Een album waarop het orgel van de St. Jacobskerk uit haar thuishaven een belangrijke plaats inneemt. Ter promotie van haar nieuwe werk stond An dinsdag in de Vondelkerk in Amsterdam.
We zien drie vrouwen prominent vooraan staan, An Pierlé in het midden. Vingergeknip en de eerste tonen van het orgel luiden ‘Feel for the Child’ in. An’s heldere stem valt in waarna de zang meerstemmig wordt door de bijdrage van Loesje Maleu en Kaat Hellings. Halverwege tromgeroffel terwijl orgel en zang bezwerend aanzwellen, maar voordat het nummer explodeert wordt gas teruggenomen en eindigt het in de sereniteit waarmee het begon. Direct gevolgd door het zeer indrukwekkende nog te verschijnen ‘Road to Nowhere’. De toon is gezet.
De begin jaren ’80 hebben An Pierlé muzikaal altijd sterk beïnvloed en ook in de nummers op ‘Arches’ is deze invloed duidelijk hoorbaar. De thema’s zijn door het veranderde wereldbeeld allang niet meer zo luchtig als op het debuutalbum ‘Mud Stories’, maar live wordt het mede door haar onbevangenheid nergens echt loodzwaar. Hier is ze in haar element en maakt haar grapjes, waar ze zelf altijd weer zoveel plezier aan beleeft dat het enorm aanstekelijk werkt. Ze geeft je even het gevoel dat je bij haar op de koffie bent om je vervolgens te laten verdwalen in prachtige uitvoeringen van ‘Certain Days’ en ‘Birds love Wires’. Live komt ‘Arches’ in chronologische volgorde voorbij, zo nu en dan onderbroken door nog te verschijnen werk van ‘Cluster’ (‘Sovereign’ en ‘Bedroom Dust’) en het inmiddels 10 jaar oude ‘How does it Feel’ (nog met White Velvet).
In de toegift komt haar voorliefde voor de new wave periode terug in haar uitvoering van Henry Purcell’s ‘The Cold Song’, afkomstig uit de semi opera ‘King Arthur’, waarvan de indringende vertolking van Klaus Nomi in 1982 misschien wel het meest bekend is. Het orgel en de samenzang van de vrouwen geven het nummer vanavond een eigen, prachtige invulling. Met ‘Such a Shame’, de Talk Talk cover, wordt het optreden afgesloten waarna ze bij de merchandise tafel alle tijd heeft voor iedereen. An Pierlé, een eigenzinnig artiest, wars van commerciële concessies. Een artiest om te koesteren.
This function has been disabled for Women in Music.