Lisa Hannigan @ Paradiso, Amsterdam, 09-04-2017

Afgelopen zondag zag en sprak ik Lisa Hannigan in Paradiso. Een druk weekend voor de Ierse want een dag eerder kwam ze rond het middaguur al naar de Arminius kerk in Rotterdam waar ze in het kader van Motel Mozaïque een akoestische sessie deed met Gemma Doherty en Morgan MacIntyre van Saint Sister. Dat resulteerde in een kwartier lang kippenvel. ’s Avonds speelde ze vervolgens nog een volledige set met band in de grote zaal van de Schouwburg van Rotterdam. En zondag dus in Paradiso, de zaal waar ze zo graag naar terug komt zoals ze zelf zegt.

Lang moesten we wachten op de opvolger van haar tweede album ‘Passenger’ uit 2011. Een writer’s block lag hieraan ten grondslag na een jarenlange tour. Stoppen met zingen was zelfs een optie geworden totdat Aaron Dessner van The National haar een e-mail stuurde met de vraag of ze met hem samen wilde werken. Dat bleek het omslagpunt en langzamerhand kwamen de woorden en de muziek weer terug. Een andere belangrijke stap in dit proces was haar terugkeer naar Dublin na omzwervingen via Parijs en Londen.

In ‘Ora’ bezingt Lisa haar terugkeer ‘naar huis’, haar Dublin, en ze opent er de avond mee in Paradiso gevolgd door het prachtige ‘Pistacho’ van haar eerste album ‘Sea Sew’. Door de set heen komen bijna alle nummers van haar laatste album ‘At Swim’ langs, mooi verdeeld met haar oudere werk van ‘Passenger’ en ‘Sea Sew’. Het publiek lijkt in de loop van het optreden steeds meer gegrepen door de schoonheid van de muziek en haar stem, het applaus met elk volgende nummer steeds luider. Bij de toegift keren Gemma Doherty en Morgan MacIntyre van Saint Sister met Lisa terug op het podium om a capella ‘Anahorish’ te zingen. Het gedicht van Seamus Heany dat haar mede over het dode punt hielp in die periode waarin ze haar eigen woorden niet kon vinden maar deze al bestonden. Een adembenemend mooie uitvoering gevolgd door het wederom a capella uitgevoerde ‘Fall’, maar nu aangevuld met de stemmen van haar mannelijke bandleden. Na afloop kunnen we dan ook rustig concluderen dat we voorlopig niet gelukkig genoeg kunnen zijn dat ze zich heeft teruggevonden in de muziek.

Een reactie plaatsen

This function has been disabled for Women in Music.